zapraszamy do współpracy
Zapraszamy do współpracy
Felietony > Felietony z pazurkiem

Kombatant

Katarzyna RedmerskaNiedawna rocznica 13 grudnia skłoniła mnie do przemyśleń i refleksji. Słuchając w telewizji naszych „kombatantów” i „bohaterów” z tamtych lat, doszłam do wniosku, że nie mogę milczeć i też muszę publicznie się w tym temacie wypowiedzieć. Szczerze mówiąc zachęcił mnie do tego sam Prezes największej partii opozycyjnej. Jego wyznanie, że żałuje iż nie był internowany… zwaliło mnie z nóg. Poczułam wstyd, że i ja w tamtym okresie internowania nie doznałam. Owszem, byłam wtedy dziecięciem, ale cóż z tego. Przecież mogłabym na przykład przemycać bibułę propagandową w pieluszce.

Analizując dalej wypowiedzi Prezesa, który wyznał również, że był o wiele bardziej inwigilowany w tamtym okresie, niż internowani, doznałam olśnienia. Otóż Szanowni Państwo, ja również doznałam prześladowań w stanie wojennym i 13 grudnia! Tak, wiem co piszę i zaraz udowodnię swoją rację.

Przede wszystkim doznałam uszczerbku psychicznego, swoistego rodzaju traumy. Spowodowana ona była rozczarowaniem jakiego doznałam, gdy 13 grudnia nie wyemitowano mojego ulubionego programu – Teleranka. To, że do dziś mam z tego powodu koszmary, może potwierdzić narzeczony – psychiatra.

W kolejnych dniach miał się odbyć w moim przedszkolu bal przebierańców – został odwołany. Bardzo to przeżyłam, bo miałam już uszyty strój księżniczki. Nie wspomnę ciast, jakie miały być serwowane na balu, a które mówiąc kolokwialnie – przeszły mi koło nosa.

Stan wojenny znacząco wpłynął również na moje relacje rodzinne. Spotkania z Babcią z Wrocławia były utrudnione. Na taki wyjazd trzeba było posiadać przepustki.

Co do rodziny. Napięta sytuacja polityczna w kraju wpłynęła i na atmosferę w domu. Tato - choleryk, wybuchał niczym mina przeciwpiechotna. Mama – nie choleryk, była istną petardką.

Moje podniebienie również ucierpiało. Brak łakoci w sklepach był dokuczliwie odczuwany. Wprowadzenie godziny policyjnej również nie ułatwiło tego czy owego.

Słowem, doznałam krzywdy i będę się ubiegać o rekompensatę. Zamierzam skierować swoje żądania do Premiera i Prezydenta. Jestem, i to nie ulega najmniejszej wątpliwości – kombatantem.

Moje żądania jak na doznane krzywdy, nie są zbyt wygórowane. Żadne tam stanowisko, czy miejsce w zarządzie jakieś spółki. Wystarczy mi… odznaczenie. Wszystko ma się odbyć w świetle reflektorów, w obecności kamer i niezastąpionego TVN 24. Wywiad u Moniki Olejnik, mile widziany. Może wydam również pamiętniki i udzielę kilku wywiadów. Następnie zaszyję się gdzieś w ustronnym miejscu i tylko czasem zechcę jako gość programu informacyjnego, udzielić jak na eksperta przystało, odpowiedzi na nurtujące dziennikarską gawiedź, pytania.

Co do założenia nowej partii, już teraz mogę Państwa zapewnić, że niczego takiego nie mam w planie. Jak i również nie mam w planach wstąpienia do żadnej z istniejących już partii.

Jako wolny strzelec jestem o wiele bardziej smakowitym kąskiem i zamierzam to wykorzystać.

Katarzyna Janina Redmerska

Załóż wątek dotyczący tego tekstu na forum

Najpopularniejsze FelietonyPowrót z trzeciego świataZ poradnika ogrodnika, czyli jak dbać o storczykiMaj… kwiaty… flirt… mężczyźni… ech…Pliki cookies (tzw. ciasteczka) i podobne technologieKoniec (gorszy) świata
Najwyżej oceniane FelietonyZazdrośćAfera srajtaśmowaDzień jak co dzieńCichoWolność słowa
PrzewodnikiAlbaniaNepalPolskaRumunia
Najpopularniejsze zdjęcie w dzialeJeremi i Rekin 2Najwyżej oceniane:Cmentarz przy ul. Ogrodowej w Łodzi
Oceń zamieszczony obok artykuł.(Uwaga! Warto wcześniej się zalogować ponieważ głosy zarejestrowanych czytelników mają większą wagę.)
Login (jak do forum): Hasło (jak do forum): zapamiętaj mnie
Minister kazał, więc uprzejmie informujemy, że nasze strony wykorzystują pliki cookies (ciasteczka) i inne dziwne technologie m.in. w celach statystycznych. Jeśli Ci to przeszkadza, możesz je zablokować, zmieniając ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w artykule: Pliki cookies (ciasteczka) i podobne technologie.