Pani Sundaresan to amerykańska pisarka indyjskiego pochodzenia. Nie pisywała dużo, ale myślę, że „Dwudziesta żona” zapewniła jej wystarczającą sławę. Jeśli jeszcze o niej nie słyszeliście, to mam nadzieję, że moja recenzja zachęci Was do sięgnięcia po tę powieść i w ten sposób i ja choć troszkę przyczynie się do jej rozpowszechnienia.

Nad wypożyczeniem tejże książki nie zastanawiałam się długo. Urzekła mnie przede wszystkim orientalna okładka. Takie przyciągają mnie jak magnes.

Akcja rozgrywa się w Indiach XVIII w. Główną bohaterką jest córka Ghijasa, mężczyzny, którego rodzinie nie powodziło się w tych czasach za dobrze, a który dzięki uprzejmości kupca Malika Masuda dostał się przed oblicze cesarza Akbara i zyskał sobie tym samym jego sympatię. Dziewczynka ma na imię Mihrunnisa, co dosłownie oznacza „Słońce kobiet”. Jest inteligentna i niezwykle piękna. Kiedy w wieku 8 lat widzi księcia Salima – syna Akbara – postanawia, że kiedyś zostanie jego żoną.

Pielęgnuje w sobie miłość do księcia chodząc co jakiś czas do cesarskiej Zenany, gdzie wzywa ją żona Akbara – Rakajja Sultan Begam. Nissa powoli dorasta, aż w końcu z rozkazu cesarza zostaje oddana za żonę jednemu z jego żołnierzy – Ali Kulemu. W czasie, gdy trwają przygotowania do ślubu, Mihrunnisa osobiście poznaje księcia Salima i jej miłość wreszcie zostaje odwzajemniona. Ile będzie kosztowało ją spełnieniemarzenia z dzieciństwa?