Bez bicia przyznam się, że o autorze nie wiem kompletnie nic. Z nieudolnie przetłumaczonej, napisanej po hiszpańsku biografii dowiedziałam się tylko, że nie jest to jego pierwsza powieść. Będę zatem być może miała okazję poznać jeszcze inne w dalszej przyszłości.

„Miłość przez małe m” postanowiłam do siebie przygarnąć przede wszystkim ze względu na tytuł i przepiękną okładkę. Wiedziałam już, że z kotami ma niewiele wspólnego, mimo to szata graficzna zupełnie mnie oczarowała.

Cała historia ma swój początek w dniu, w którym Samuel słyszy natarczywe chrobotanie do drzwi swojego mieszkania. Gdy je otwiera, do jego domu wślizguje się kot, który ani myśli się wynosić. Samuel częstuje zatem nieproszonego gościa spodeczkiem mleka i tym samym daje początek zjawisku, które nazywa miłością przez małe „m”.

Zjawisko to jest, według niego, szeregiem zdarzeń prowadzących do osiągnięcia szczęścia poprzez robienie pozornie całkiem nieznaczących rzeczy. I tak bohater poznaje Tytusa, szalonego Valdemara, uroczą panią weterynarz i w końcu spotyka kobietę, z którą łączy go pocałunek motyla z dzieciństwa.

Książkę, ze względu na bardzo krótkie rozdziały, czyta się szybko. Często spotykane są w niej anegdoty, wiersze czy głębsze refleksje natury filozoficznej. Jest tak między innymi z tego tytułu, że nasz główny bohater jest wykładowcą na uczelni. Szczerze mówiąc niczego takiego się nie spodziewałam, liczyłam na coś lżejszego i może ten fakt troszeczkę popsuł mi odbiór lektury.