zapraszamy do współpracy
Zapraszamy do współpracy
Kultura > Międzynarodowy Festiwal Teatrów Ulicznych w Krakowie

XXIV Międzynarodowy Festiwal Teatrów Ulicznych w Krakowie – ULICA24

Mystorin Theater Group - Baalai ShemLeo Bassi - UtopiaTeatr KTO - Ślepcy

W dniach od 7 do 10 lipca 2011 roku już po raz dwudziesty czwarty na ulicach Krakowa gościł Festiwal Teatrów Ulicznych. W tym roku tematem przewodnim był „Wiatr od wschodu”, w związku z czym można było zauważyć odrobinę większą niż w poprzednich latach reprezentację właśnie krajów leżących na wschód od nas. W sumie w ciągu czterech festiwalowych dni przez sceny rozmieszczone na Rynku Głównym, Rynku Małym i pod Galerią Krakowską, przewinęło się piętnaście grup teatralnych reprezentujących artystów z dziewięciu państw: Ukrainy, Rosji, Izraela, Polski, Chorwacji, Włoch, Holandii, Francji i Hiszpanii. A co zaprezentowali?

The TUIG Theatre (Holandia) – Zachłanność (Schraapzucht)

Jak można się było domyśleć już po tytule, grupa teatralna Tuig przywiozła do Krakowa spektakl o konsumpcjonizmie, o ludziach zaprzężonych w kierat ogromnej maszyny, którą zdają się już zupełnie bez zastanowienia napędzać. Do czego to prowadzi?

Tuig - ZachlannośćTuig - ZachlannośćTuig - ZachlannośćTuig - Zachlanność

Flonflonski (Francja/Polska) – The Flonflonski Swinging Show

The Flonflonski Swinging Show

Grupa Flonflonski została powołana do życia specjalnie na potrzeby festiwalu, a jej trzon stanowił zespół Le Flonflons z Lille we Francji, od którego nowa formacja zapożyczyła sobie i odrobinę spolszczyła nazwę. Zespół starał się pod krakowskim niebem odtworzyć atmosferę francuskiej ulicy, gdzie ludzie bawią się przy charakterystycznych dźwiękach akordeonu...

The Flonflonski Swinging ShowThe Flonflonski Swinging ShowThe Flonflonski Swinging ShowThe Flonflonski Swinging Show

Teatr KTO (Polska) – Ślepcy

Teatr KTO - ŚlepcyTeatr KTO - ŚlepcyTeatr KTO - Ślepcy

Spektakl pt. Ślepcy krakowskiego Teatru KTO był jednym z najmocniejszych i zarazem najcięższym punktem w programie Festiwalu. Widowisko oparte na książce José Saramago Miasto ślepców nie przemawiało słowami, ale za to kreowane przez artystów obrazy były aż nadto wymowne. Zwracam na to uwagę, bo często spektakle rezygnujące ze słów, stają się dla niezorientowanego widza trudne do zrozumienia. W tym wypadku obrazy i dźwięk w zupełności wystarczały, by przenieść nas do zupełnie innego świata.

Teatr KTO - ŚlepcyTeatr KTO - ŚlepcyTeatr KTO - ŚlepcyTeatr KTO - ŚlepcyTeatr KTO - Ślepcy
Teatr KTO - Ślepcy

Za sprawą tajemniczej epidemii mieszkańcy pewnego nienazwanego miasta masowo tracą wzrok, a bezradna władza postanawia odizolować ociemniałych w zakładzie psychiatrycznym. W pewnym sensie odseparowani od cywilizacji pacjenci wraz ze wzrokiem zdają się tracić swoje człowieczeństwo, a może właśnie pokazują jego prawdziwe oblicze? W ciągu zaledwie kilku minut kolorowo ubrani ludzie zamieniają się w zwierzęta walczące o swój kawałek miejsca, swoje łóżko, o jedzenie i wodę. W tym mrocznym świecie zdarzają się chwile niemalże szczęśliwe, ale te poprzez kontrast tylko wzmacniają dominujący smak nieszczęścia, przemocy i gwałtu.

Teatr KTO - ŚlepcyTeatr KTO - ŚlepcyTeatr KTO - Ślepcy

Leo Bassi (Włochy) – Utopia

Leo Bassi - biały klaun w czapce swojego pradziadka (pradziadek podobno w tym samym nakryciu głowy występował w Gdańsku w roku 1880) przemawiał do swojej publiczności po angielsku. Było to chyba pewnym mankamentem, biorąc pod uwagę, że jego ogromna, podobno największa na świecie żółta kaczka, przyciągnęła uwagę wielu dzieci. Zresztą, jak się okazało, spektakl choć rozśmieszał, nie był pozbawiony głębszej, przeznaczonej chyba bardziej dla dorosłych widzów, stańczykowskiej refleksji. Leo Bassi podczas blisko godzinnego występu zahipnotyzował dwie osoby, opowiadał o cyrkowych tradycjach w swojej rodzinie i pokazał jak się przemienia w klauna. Do tego uświadamiał, jak łatwo można nas oszukać, biegał po swojej kaczce przypominając o tym, że marzenia należy realizować niezależnie od wieku, a w finale jego ogromna żółta zabawka niesiona na rękach widzów, popłynęła pod kościół Mariacki spotkać się z Bogiem.

Leo Bassi - UtopiaLeo Bassi - Utopia
Leo Bassi - Utopia
Leo Bassi - UtopiaLeo Bassi - UtopiaLeo Bassi - UtopiaLeo Bassi - UtopiaLeo Bassi - Utopia

Teatr Ognia Mandragora (Polska) – Oddech Orientu

Teatr Ognia Mandragora - Oddech OrientuTeatr Ognia Mandragora - Oddech OrientuTeatr Ognia Mandragora - Oddech Orientu

Oddech Orientu Teatru Ognia Mandragora to przedstawienie łączące taniec, ogień i lekką fabułę. Bohater znajduje lampę Alladyna (tak to przynajmniej wygląda), a uwolniony Dżinn spełnia życzenia, co staje się pretekstem do pokazu z ogniem i tańczącymi dziewczętami w roli głównej. Niestety godzina przedstawienia nie została chyba dobrana odpowiednio do jego rodzaju, bo przecież tego typu występy znacznie bardziej imponująco prezentują się w nocy. Szkoda.

Teatr Ognia Mandragora - Oddech OrientuTeatr Ognia Mandragora - Oddech OrientuTeatr Ognia Mandragora - Oddech OrientuTeatr Ognia Mandragora - Oddech Orientu

The Mystorin Theatre Group (Izrael) - Mistrzowie Imienia (Baalai Shem)

Mystorin Theater Group - Baalai ShemMystorin Theater Group - Baalai ShemMystorin Theater Group - Baalai Shem

Zaprezentowany przez The Mystorin Theatre Group z Izraela spektakl pt. Mistrzowie Imienia w ciekawy sposób łączył w sobie kształty hebrajskich liter, śpiew, taniec i chasydzkie opowieści. Spektakl uzupełniały warsztaty teatralne „Odkrywanie współczesnego teatru religijnego poprzez ruch i głos” oraz seminarium „Tajemniczy taniec hebrajskich liter”. Żałuję, że nie udało mi się w tym ostatni wziąć udziału, bo na pewno byłoby to ciekawe uzupełnienie występu.

Mystorin Theater Group - Baalai ShemMystorin Theater Group - Baalai ShemMystorin Theater Group - Baalai ShemMystorin Theater Group - Baalai ShemMystorin Theater Group - Baalai Shem

Teatr Strefa Ciszy (Polska) – Salto Mortale v. 2

Pod koniec II wojny światowej Armia Czerwona plądrując Szczecin zrabowała setki fortepianów, które następnie miały zostać wywiezione do Związku Radzieckiego. Ogromna ilość instrumentów ciągnęła się podobno kilometrami wzdłuż torów kolejowych, a że totalitarna biurokracja najwyraźniej o nich zapomniała, to porzucone niszczały aż w końcu rozpadły się zupełnie, stając się kolejnym symbolem barbarzyństwa epoki.

To bardzo ciekawe wydarzenie stało się inspiracją dla spektaklu pt. Salto Mortale v. 2 zaprezentowanego przez poznański Teatr Strefa Ciszy. Groteskowi cyrkowcy tylko przez krótką chwilę zdają się wykorzystywać instrumenty zgodnie z ich przeznaczeniem. Następnie fortepiany są przepychane, tresowane, a nawet ujeżdżane. Na tym nie koniec, cyrkowcy bestialsko je rozszarpują i rozczłonkowują, zmieniają ich przeznaczenie zamieniając chyba w trumny, które ułożone piętrowo tworzą ostatecznie schody. A na schodach życie toczy się dalej jak gdyby nigdy nic...

Teatr Strefa Ciszy - Salto Mortale v.2Teatr Strefa Ciszy - Salto Mortale v.2
Teatr Strefa Ciszy - Salto Mortale v.2Teatr Strefa Ciszy - Salto Mortale v.2Teatr Strefa Ciszy - Salto Mortale v.2Teatr Strefa Ciszy - Salto Mortale v.2

Teatr Dr. Inat (Chorwacja) – She Shall Be Called Woman

Theatre Dr. Inat - A ona będzie kobietąTheatre Dr. Inat - A ona będzie kobietą

Dr. INAT to najbardziej znany alternatywny zespół teatralny w Chorwacji. W Krakowie zaprezentował spektakl pt. She Shall Be Called Woman, opowiadający o życiu trzech kobiet.

Theatre Dr. Inat - A ona będzie kobietąTheatre Dr. Inat - A ona będzie kobietąTheatre Dr. Inat - A ona będzie kobietąTheatre Dr. Inat - A ona będzie kobietą

La Compagnie UNE DE PLUS (Francja) – Trzy (Trois)

La Compagnie UNE DE PLUS - TrzyLa Compagnie UNE DE PLUS - Trzy

Czy tytuł - Trzy - nawiązuje do trzech postaci jakie pojawiają się w spektaklu, czy może ma zupełnie jakieś inne znaczenie? Tego nie wiem. Obserwujemy lalkarza, który steruje marionetką, a właściwie dwiema, bo na chwilę udaje mu się wciągnąć do przedstawienia również jakiegoś przypadkowego widza, który posłusznie poddaje się woli swojego pana. Ale w przeciwieństwie do zamienionego w lalkę widza, ta pierwsza marionetka nie jest do końca posłuszna i w pewnym momencie chyba buntuje się przeciwko lalkarzowi. Może gdy zerwała się z uwięzi poczuła się samotna?

La Compagnie UNE DE PLUS - TrzyLa Compagnie UNE DE PLUS - TrzyLa Compagnie UNE DE PLUS - TrzyLa Compagnie UNE DE PLUS - TrzyLa Compagnie UNE DE PLUS - Trzy

Mr Pejo`s Wandering Dolls (Rosja) – Mogota

Mr Pejo's Wandering Dolls - MogotaMr Pejo's Wandering Dolls - MogotaMr Pejo's Wandering Dolls - MogotaMr Pejo's Wandering Dolls - MogotaMr Pejo's Wandering Dolls - Mogota

To był jeden z najsympatyczniejszych spektakli na Festiwalu. Aktorzy z trupy Mr Pejo`s Wandering Dolls wciągali do zabawy widzów przy każdej okazji, proponowali im poduszki do siedzenia, próbowali sprzedać im kradzione kalosze, prowadzili z widzami regularną poduszkową bitwę, a nawet porywali i gwałtem całowali piękne białogłowy. (Trzeba przyznać, że Rosjanie gust mieli całkiem niezły, a i rosyjski temperament chyba bardziej mi odpowiada niż polityczno-aseksualna poprawność Europy Zachodniej.)

Centralną część przedstawienia stanowiła wzruszająca Bajka o Mogocie, ale mnie bardziej podobał się chyba epilog, w którym aktorzy usiłowali zrealizować swoje marzenie o lataniu. Bez skutku próbowali udawać ptaka i wystrzelić się z katapulty. Ostatecznie zbudowali samolot i tym samym zakończyli całą opowieść prawdziwie amerykańskim happy endem. Oprócz Bajki o Mogocie Mr Pejo`s Wandering Dolls zaprezentował na Festiwalu jeszcze drugi spektakl pt. Mignone, niestety nie udało mi się go obejrzeć.

Mr Pejo's Wandering Dolls - MogotaMr Pejo's Wandering Dolls - Mogota
Mr Pejo's Wandering Dolls - MogotaMr Pejo's Wandering Dolls - Mogota
Mr Pejo's Wandering Dolls - MogotaMr Pejo's Wandering Dolls - MogotaMr Pejo's Wandering Dolls - MogotaMr Pejo's Wandering Dolls - MogotaMr Pejo's Wandering Dolls - Mogota

Gilles Defacque & Jacques Motte (Francja) – Le Tournage Imaginaire du Prato

Gilles Defacque i Jacques Motte - Le Tournage Imaginaire du PratoGilles Defacque i Jacques Motte - Le Tournage Imaginaire du PratoGilles Defacque i Jacques Motte - Le Tournage Imaginaire du Prato

Le Tournage Imaginaire du Prato było zwieńczeniem warsztatów na temat komizmu słownego i sytuacyjnego w sztuce teatru i kabaretu. Jeśli dobrze zrozumiałem Gilles Defacque i Jacques Motte wraz z amatorami, którzy brali udział w warsztatach, dali pokaz aktorskiej improwizacji. Gilles Defacque wydawał polecenia i na bieżąco reżyserował spektakl, a Jacques Motte, słynący z tego, że najlepiej na świecie gra drzwi, odegrał jeszcze kilka innych pomniejszych ról...

Gilles Defacque i Jacques Motte - Le Tournage Imaginaire du PratoGilles Defacque i Jacques Motte - Le Tournage Imaginaire du PratoGilles Defacque i Jacques Motte - Le Tournage Imaginaire du PratoGilles Defacque i Jacques Motte - Le Tournage Imaginaire du PratoGilles Defacque i Jacques Motte - Le Tournage Imaginaire du Prato

Leandre (Hiszpania) – Chez Leandre

U Leandra w pokoju znajdują się dwa magiczne przedmioty: niepozorna szafka z szufladami, z których można wyciągnąć nawet dziecko, i lustro, które prowadzi do innego wymiaru. Podczas spektaklu komik przywołuje z zaświatów (czyli z widowni) kilka przypadkowych osób, czym wprowadza sporą dawkę nieprzewidywalności, każdy występ będzie więc nieco inny... Przyznaję, że ten na którym byłem mnie ubawił, czyli Leandre zrobił to, co do niego należało!

Chez LeandreChez Leandre
Chez LeandreChez LeandreChez LeandreChez LeandreChez LeandreChez Leandre

Art-Obstrel Clowns & Comedy (Ukraina) – Kijowskie embargo na humor

Art-Obstrel Clowns & Comedy - Kijowskie embargo na humorArt-Obstrel Clowns & Comedy - Kijowskie embargo na humorArt-Obstrel Clowns & Comedy - Kijowskie embargo na humor

Niestety na występ Art-Obstrel Clowns & Comedy odrobinę się spóźniłem i nie udało mi się zająć miejsca, z którego mógłbym ich występ obejrzeć, że już nie wspomnę o zrobieniu dobrych zdjęć. W związku z tym nie potrafię o grupie powiedzieć więcej niż to, co wyczytałem w ulotce, a mianowicie, że jest to znakomity ukraiński teatr klaunów.

The Lviv Academic Theatre VOSKRESINNIA (Ukraina) – Wiśniowy sad (The Cherry Orchard)

Lviv Academic Theatre VOSKRESINNIA - Wiśniowy SadLviv Academic Theatre VOSKRESINNIA - Wiśniowy Sad

Na zakończenie mojego spotkania z XXIV Międzynarodowym Festiwalem Teatrów Ulicznych z przyjemnością obejrzałem całkiem udany spektakl Lwowskiego Teatru VOSKRESINNIA, będący adaptacją ostatniego dramatu Czechowa.

Lviv Academic Theatre VOSKRESINNIA - Wiśniowy SadLviv Academic Theatre VOSKRESINNIA - Wiśniowy SadLviv Academic Theatre VOSKRESINNIA - Wiśniowy SadLviv Academic Theatre VOSKRESINNIA - Wiśniowy SadLviv Academic Theatre VOSKRESINNIA - Wiśniowy Sad
Lviv Academic Theatre VOSKRESINNIA - Wiśniowy Sad
Lviv Academic Theatre VOSKRESINNIA - Wiśniowy SadLviv Academic Theatre VOSKRESINNIA - Wiśniowy Sad

Poza wspomnianymi powyżej, można było jeszcze obejrzeć nową wersję spektaklu pt. Anakolut Krakowskiego Teatru Tańca. Niestety nie wiem czy różniła się ona znacznie od wersji ubiegłorocznej, ponieważ w ograniczonym czasie jaki miałem do dyspozycji nie udało mi się tego punktu programu zmieścić.

Ogólne wrażenia pofestiwalowe mam pozytywne, choć zabrakło mi jednej grupy, którą zdążyłem polubić przy okazji wcześniejszych edycji, a i teatrów ze wschodu było jakby mniej, niż by sugerował podtytuł Wiatr ze wschodu. Krakowski Festiwal Teatrów Ulicznych na pewno jest bardzo wartościową imprezą, na której można w jednym miejscu, w ciągu kilku dni zobaczyć sporo ciekawych przedstawień. Szkoda, że w tym roku propozycji było trochę mniej i nie były powtarzane więcej razy, co powodowało, że wiele spektakli miało nadkomplet, co czasem rodziło z kolei niepotrzebne negatywne emocje wśród momentami wpychającej się „na chama”, a przecież poniekąd żądnej kultury publiczności. Tym małym paradoksem kończę relację i w ostatnim zdaniu zapraszam na kolejny, 25. Festiwal Teatrów Ulicznych, który już za niecały rok, w lipcu 2012. Do zobaczenia!

Witold Wieszczek
Najpopularniejsze KulturaGrzecznościowe powinności mężczyzny wobec kobietyPrzewodnik kulturalny - Łódź za darmoProgram Festiwalu Teatrów Ulicznych w Krakowie 2012Program Festiwalu Teatrów Ulicznych w Krakowie 2011Festiwal Folklorystyczny w Gjirokastër (Albania) Festivali Folklorik Kombëtar
Najwyżej oceniane KulturaGudvangen Viking Market 2017 – czyli o tym jak Grendelem zostałemFestiwal średniowieczny w Oslo 2017 (Oslo Middelalderfestival)Spotkaliśmy szczęśliwych wikingów, Borrekaupangen 2016„Ida” zdobywcą Oskara za najlepszy film nieanglojęzycznyWywiad ze Stefanem Hulíkiem, autorem scenariusza „Gorejącego krzewu”
PrzewodnikiAlbaniaNepalPolskaRumunia
Najpopularniejsze zdjęcie w dzialeGóryNajwyżej oceniane:Gudvangen Viking Market 2017
Oceń zamieszczony obok artykuł.(Uwaga! Warto wcześniej się zalogować ponieważ głosy zarejestrowanych czytelników mają większą wagę.)
Login (jak do forum): Hasło (jak do forum): zapamiętaj mnie

Komentarze do zdjęć:

Mr Pejo's Wandering Dolls - Mogota

Majster: W sobotę powinno być chyba najwięcej, a nie najmniej spektakli! Ktoś chyba po pijaku ten program układał;/

Minister kazał, więc uprzejmie informujemy, że nasze strony wykorzystują pliki cookies (ciasteczka) i inne dziwne technologie m.in. w celach statystycznych. Jeśli Ci to przeszkadza, możesz je zablokować, zmieniając ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w artykule: Pliki cookies (ciasteczka) i podobne technologie.