Jak co roku można było wybrać palmy wielkanocne. Jak zwykle imponujące nie tylko wielkością, ale urodą, rozmaitością ozdób, kolorem, misternością wykonania. Takich nie znajdziemy w Kętrzynie w tygodniu poprzedzającym wiosenne święta. Niezbędnym dodatkiem kulturalnym były rzeźby, prasa i książki wileńskie, o treści i historycznej, i współczesnej. W jakiś sympatyczny sposób korespondowało to z zapowiedzią prowadzących spotkanie, że dzisiejsze Kaziuki będą dla tych, którzy pamiętają Wileńszczyznę z lat swojej młodości i dzieciństwa i tym, iż na widowni obok ludzi w podeszłym wieku siedziały ich wnuki.

Z trzech zespołów folklorystycznych dających spektakl taneczny i wokalny najbardziej znany jest Polski Zespół Pieśni i Tańca „Zgoda” z podwileńskiego Radomina, odnoszący sukcesy nie tylko w Polsce i na Litwie, ale w wielu krajach Europy Zachodniej od Skandynawii po Hiszpanię. I to było widać. Artyści doskonałym wykonaniem odważnych figur tanecznych wzbudzali aplauz publiczności. Dwa pozostałe, jeden także z Rudomina, drugi z Lidzbarka Warmińskiego, wpisały się po prostu w standard corocznych kaziukowych występów ludowych.