Dla rzeszy licealistów nieubłaganie zbliża się czas egzaminów maturalnych. Wiąże się to na pewno ze wzmożonymi powtórkami i zarwanymi nocami dla jednych oraz z pokorną rezygnacją i zwątpieniem dla innych. Bez względu na to, w której grupie znajduje się twoja latorośl, jedno jest pewne – bardzo się stresuje. Więc opamiętaj się, rodzicu i nie dokładaj jej już zmartwień, powiększając listę oczekiwań długą jak paragon po zakupach na majowego grilla.

Teraz pewnie zastanawiasz się, co ona może o tym wszystkim wiedzieć? Albo wykrzyczałbyś mi w twarz: „Nie ucz ojca dzieci robić!” Wyjaśnię, dlaczego ośmielam się, może nie tyle podważać twój autorytet, co kwestionować słuszność niektórych decyzji. Otóż sama kiedyś (może trudno w to uwierzyć, ale nie tak dawno) byłam na miejscu biednych maturzystów. Zależało mi ogromnie na tych wszystkich egzaminach, a jeszcze bardziej na wyborze studiów. Przy czym miały być to studia dla mnie ciekawe i dodatkowo oddalić ode mnie perspektywę zmarnowania sobie później życie. Przejmowanie się „odgórnymi” oczekiwaniami chyba by mnie zabiło.