Pięć lat temu Janek Gałach wpadł na pomysł, by dla wszystkich tych, którzy po dwóch dniach świętowania nie mają już siły jeść, zorganizować innego rodzaju strawę... i tak zrodziła się nowa świecka tradycja - Koncert Świąteczny w Leśniczówce.

Powiem szczerze, trochę się bałem przyjechać... całkiem niedawno byłem tutaj przecież na Leśnej Rawie i tak dobrze się bawiłem, że powtórzenie tak udanego koncertu wydawało mi się bardzo mało prawdopodobne... Ale nie uprzedzajmy faktów:), bo jak widzę chłopaki już się montują, a Jasiu dokonuje ostatnich ustaleń i dziękuje Wojtowi za to, że kiedyś go do Leśniczówki przyprowadził, no cóż, reszta jest historią...

W ich występie bardzo podobały mi się fragmenty instrumentalne, dialogi gitar momentami były porywające. No i publiczności też się podobało... widać, że zespół dorobił się już całkiem licznej grupy fanów.

W chwili ciszy miałem nareszcie okazję pogadać chwilę z Wojtem, który przyjechał na święta z Londynowa. W tym samym czasie na scenie zaczęły pojawiać się Osły, bardzo świeży projekt Jasia Gałacha.

A wszystko zaczęło się na festiwalu w Międzyzdrojach, od rozmowy Jasia z Andrzejem Jerzykiem, który podsunął mu kilku muzyków do zespołu, w krótkim czasie wykrystalizował się skład:

No i zaczęło się... był Hendrix, Clapton, Krzak, Free, Aerosmith, Stonesi... ale zaraz zaraz, skąd ja to znam... przecież to... The Allman Brothers! No tak... te dwie perkusje... i jeszcze raz... o... You Don't Love Me, Hot 'Lanta, Stormy Mondey... i te dwie perkusje... czuję się prawie jak w Fillmore East... Oczywiście Osły zagrały to nieco inaczej, po swojemu... no i mieli w składzie skrzypce... do pełni szczęścia zabrakło już tylko Hammonda!

Euforia udzieliła się nie tylko mi... ja ograniczałem się do śpiewania pod nosem:), ale byli i tacy którzy zapominali, że to nie jam session... Cóż, przy takiej muzyce można się zapomnieć! Ja zapomniałem gdzie jestem! A jak robiłem zdjęcia zdarzało mi się zapomnieć, żeby nie tupać do rytmu;). Reasumując, to był najlepszy koncert na jakim byłem w tym roku! Niniejszym zakładam nieoficjalny fanklub Osiołków!

Na koniec z zespołem zaśpiewał jeszcze Andrzej Jerzyk... taka wręcz rodzinna atmosfera to chyba tylko w Lesie... No i jeszcze STO LAT dla Oli i Marka, którzy akurat obchodzili urodziny...

Po takim koncercie nie potrafiłem spokojnie wrócić, tak więc mój transport odjechał beze mnie, a ja zostałem z perspektywą powrotu na nogach... no i jeszcze jednym koncertem...

Zespołu Siódma w nocy nie przedstawiam, bo zrobiłem to już ostatnio, przy okazji Leśnej Rawy. Zespół już wtedy bardzo mi się spodobał, więc teraz też chętnie posłuchałem ich koncertu i podtrzymuje swoją zdecydowanie pozytywną opinię o nich... Niestety tym razem rolę mieli bardzo niewdzięczną... Osły chociaż młode, stały przecież na ramionach olbrzymów i narobiły swoim występem niezłego zamieszania! W każdym razie w moim sercu na pewno.

Janek tego wieczoru miał pełne ręce roboty, swój koncert, urodziny dziewczyny, czuwanie nad całą imprezą... na prawdę chylę czoła, a znalazł jeszcze czas, żeby posłuchać muzyki, a nawet zagrać sobie z Siódmą w nocy.

<-- A to najprawdopodobniej najmłodsza fanka bluesa w naszym pięknym kraju... i wytrzymała do tak późnej godziny... wielu dorosłych może jej pozazdrościć kondycji! Na prawdę ciekaw jestem któż to taki?!

Pod koniec miałem okazję wychylić lufę żołądkowej z Osłami, podziękować Jasiowi, za wspaniały koncert i poznać Mariusza Korczyńskiego (którego wokal zrobił na mnie równie wielkie wrażenie, jak skrzypki Janka) oraz Maxa, który palił papierosa, zagryzał chlebem ze smalcem i wybijał pałeczkami rytm na krześle...

Niestety gitara była leworęczna i ani Wojt, ani potem Max nie dali rady na niej grać... Ale za to miałem okazję poznać dziewczyny (chyba przyprowadzone przez Piotrka): Basię, która miała fajny biust i Martynkę, która miała rozbrajający uśmiech! W ten przyjemny sposób niewiele przed piątą zakończył się dla mnie szósty Koncert Świąteczny w Leśniczówce... Kto nie był, niech żałuje!