U Anisi mieliśmy się spotkać z Orzełkiem, ale Orzełek oczywiście spóźniła się prawie dwie godziny, po czym wpadła i od progu wyrzuciła z siebie: Ja wam to wszystko zaraz wytłumaczę, otóż byłabym wcześniej, ale jak zwykle coś mi wypadło, a wszystko tak dobrze szło, ale potem jechałam tak szybko, że pobiłam chyba swój życiowy rekord, na rowerze z Zetu na O, bo ja jechałam tak szybko i przez rondo, ale nie wyciągałam ręki jak skręcałam bo się wstydzę i chyba kierowcy nie wiedzieli gdzie jadę, bo raz byłam rowerem, a zaraz potem samochodem, a jeszcze później człowiekiem, tzn samochodem bo jechałam po ulicy, a potem nagle skręciłam na pasy i wjechałam na chodnik, czyli byłam człowiekiem, ale nie denerwujcie się, wszędzie zdążymy bo doktor zawiezie nas samochodem.

Trochę spóźnieni weszliśmy do kościoła. Koncert już trwał w najlepsze, dziesiątki głosów kierowane przez dyrygenta Adama Saczkę wznosiły się do nieba, a nasze koleżanki - chórzystki God’s Property (zapewne zaskoczone naszym entrée) jeszcze weselej kołysały się w rytm muzyki. Jestem pewien, że bez ich popisów tanecznych ten chór nie byłby taki sam! Zobaczcie sami ile energii wkładają w śpiew i taniec! Przyznaje tylko, że momentami się martwiłem czy Edytka się nie wyrwie i nie zacznie śpiewać STO LAT, STO LAT. Nie wyrwała się.

Nasze aniołeczki piknie przed nami śpiewały, obracam sie do tyłu, patrzę a w ławach same grzeszniki! Że też się sufit kościoła na nas nie zawalił to prawdziwy cud!

P.S. Ostatnio wysiadła mi karta TV, przez co nie mogłem oglądać Wiadomości i wiecie co, od miesiąca ani razu nie widziałem Kaczyńskich, ani nie słyszałem o nowych pomysłach Giertycha! Wniosek: wystarczy wyrzucić telewizor i Polska staje się najwspanialszym krajem na świecie!

Nie nie żałuję Przeciwnie bardzo ci dziękuję za to, że jesteś moim krajem Że jesteś piekłem mym i rajem...