Muzycznie - czyli co nam w duszy gra

Ciemnogranie, klucze i Coco Chanel

CiemnogranieCIEMNOGRANIE KULISZ PROJEKT Adam Kulisz - gitara, spiew Krzysztof Głuch - hammond, piano Mirek Rzepa - gitara basowa Adrian Fuchs - perkusja Michał "Gier" Giercuszkiewicz - instrumenty perkusyjne

Dawno żadna płyta nie stała się dla mnie takim muszemieciem jak ta (no może poza "Sierścią psa" w latach `70, ale to inna historia). Ona jest mi niezbędna na codzień, w każdej chwili, jak klucze do mieszkania, ulubione perfumy i wygodne buty.

Z Ciemnograniem jest tak, jak z tą przysłowiową miłością i mżawką. Słuchasz raz, drugi... i nagle czujesz, że przenika cię do cna. Jestem więc przesiąknięta tym bluesowym, męskim ciemnograniem i bardzo mi z tym dobrze. Na muzyce co prawda znam się nieszczególnie. Chcąc się przy jakiejś muzycznej posiadówce dokształcić zapytałam o groove i bas, co to jakoś go nie słyszę. Usłyszałam, że pod bas pod bębnami, a groove to strzały z werbla i stopy, no podrywa cię, rozumiesz? Hmmm... rozumiem, ale raczej wyedukuję się przy innej okazji. Ostatecznie nie trzeba być kucharzem, aby docenić smak potraw.

Autor projektu - Adam Kulisz - zapowiedział, że płyta opowiada historię pewnego faceta, który wiele w życiu przeszedł, ale w końcu stanął na właściwej drodze. Myślę, że niejeden mężczyzna odnajdzie tutaj kawałek siebie. Teksty w większości niosą pewien uniwersalny przekaz.

Całość tego muzycznego projektu spinają utwory instrumentalne, podobnie jak kawałek rozdzielający jego dwie części . Podkręcone motorycznie Intro prowadzi nas na Złą Wyspę, gdzie przy ognisku słuchamy Rozbitków, ballady lirycznej i nieco mrocznej, obniżony ton głosu Adama dodaje tutaj smaku. Potem odpłyniemy z Roling Stones w klimaty lat `60-`70. Po tytułowym Ciemnograniu, które rytmicznie nas rozkołysze, Adam Kulisz ciepłym głosem rozpocznie mój hit tej płyty: Szklaną kulę. Przepiękna, melodyjna ballada i wokal, który może łamać serca. Z kolei Fatalny druh to rozliczeniowe refleksje z przeszłością. Smutna Kawa i pet - tu znowu głos Adama pięknie lirycznieje. Nie mówcie już nic to nie pogodzenie się z życiem, głupio przerwanym w pół.

Utwór Centro Przebudzenie to przełom w tej pięknie granej historii, czas zrozumienia i asymilacji doświadczeń. Potem zaczyna się już Nowa historia i poetyka utworów zmienia się. Razem z muzykami i wokalistą dochodzimy do istoty rzeczy. Prawdy i piękna natury w Giernatural (tytuł nie pozostawia wątpliwości czyim udziałem jest owo zachwycenie). W kolejnych utworach dojdziemy do spokoju ducha, nadziei i miłości – Nie martwe słowo ty wyznanie miłości, miłości, która mimo niepokoju daje siłę. Pogodny utwór Spróbuj to luz i powiew optymizmu oraz dodatkowy smaczek w postaci fajnego pogwizdywania. Entro Indibang kończy tę muzyczną opowieść. Dla mnie nie ma tutaj słabszych i lepszych kompozycji. Są same lepsze. Wszystko jest znakomicie wyważone i dopracowane, bez zbędnych nut czy słów, a wykonanie zachwyca. Można rozkołysać się i odpłynąć przy tej muzyce. Świetna sekcja rytmiczna naprawdę potrafi nas ładnie rozbujać. Pięknie brzmią klawisze, a także Adamowa gitara. Atutem płyty są również teksty, zrozumiałe i proste, czasami chropowate, ale taki już urok bluesa. Warto mieć ten krążek, można słuchać od początku do końca i jeszcze raz, i jeszcze niejeden raz. Gier na okładce płyty podziękował wszystkim, którzy słuchają tej płyty. Ja dziękuję za radość, jaką daje mi jej słuchanie.

Ewa Drzewiecka Marcińczak
PodróżeKulturaMuzykaHistoriaFelietonyPaństwo, polityka, społeczeństwoPowieści i opowiadaniaKącik poezjiRecenzjeWielkie żarcieKomiks
PrzewodnikiAlbaniaNepalPolskaRumunia
Najpopularniejsze Muzycznie - czyli co nam w duszy graLeśna Rawa Anno Domini 2009Ósmy Koncert Świąteczny, Leśniczówka 2009Koncert urodzinowy zespołu Es Flores, Kraków, Listopad 2009Koncert zespołu Betty Be, Mikołów 2009X Tyski Festiwal Muzyczny im. Ryśka Riedla
Najwyżej oceniane Muzycznie - czyli co nam w duszy graPiętnasty Koncert Świąteczny, Leśniczówka 2016Sepultura – trzy dekady legendyTrzynasty Koncert Świąteczny, Leśniczówka 20144 Szmery na 20. urodzinach CreeHistoria koncertem pisana – pomarańczowa trasa Kultu
Oceń zamieszczony obok artykuł.
Minister kazał, więc uprzejmie informujemy, że nasze strony wykorzystują pliki cookies (ciasteczka) i inne dziwne technologie m.in. w celach statystycznych. Jeśli Ci to przeszkadza, możesz je zablokować, zmieniając ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w artykule: Pliki cookies (ciasteczka) i podobne technologie.