Na wyspie nasz przewodnik opowiada nam o jeziorze i wyspach pomagając sobie różnymi zabawnym pomocami naukowymi:), daje nam do jedzenia trzcinę i pokazuje baterie słoneczne na pobliskim... no nie wiem, czymś co nazywa domem. Taką wysepkę zamieszkuje z reguły jedna rodzina, w razie gdy zachodzi taka potrzeba wyspy można dzielić, łączyć i oczywiście przesuwać, czyli takie indiańskie klocki lego.

Przewodnik nic nie wspomina o świnkach morskich, a ich hodowle odkrywam przy jednym z "gospodarstw"... Ilość jednoznacznie wskazuje na przeznaczenie świnek:), ale nie mówcie tego swoim dzieciom.

Na kolejnej wyspie Szczepan uroczyście przekazuje miejscowemu dziecku długopisy, jako nasz wkład w jego edukację, ku naszemu zdziwieniu chłopczyk się nie cieszy, a za chwilę używa długopisu w sposób zupełnie niezgodny z jego przeznaczeniem... Jakiś sadysta napisał gdzieś w przewodniku, że te dzieci potrzebują przyborów do nauki, potem ktoś inny to powtórzył i teraz turyści z całego świata przywożą tym dzieciakom kredki i długopisy. Mało tego, w porcie też można je kupić, bo handlarze pewnie stwierdzili, że turyści nie mogą przeżyć na wyspach dwóch dni bez ołówków. A te dzieci potem na nas patrzą ze zdziwieniem... o co im kurna chodzi z tymi długopisami?? Dalibyście sola albo dolara, przecież ile można jeść kredki...

Na tej wyspie była chyba komercyjna część jeziora, była restauracja, supermarket, mało tego, wyspa mogła się pochwalić nawet swoją własną stronę internetową! Niestety na zdjęciu niezbyt wyraźnie widać adres, więc podaje dla wszystkich zainteresowanych: www.kamisarakilodge.tk

Chyba nikogo nie trzeba przekonywać o tym, że jadąc za granicę warto znać języki obce. Ma się wtedy nieporównywalnie większą swobodę podróżowania, poznawania i nawiązywania ciekawych znajomości. Oczywiście, najlepiej znać język kraju do którego się wybieramy, z drugiej strony, jeśli podróżujemy w różne miejsca, trudno byłoby nam je wszystkie opanować. Są jednak języki na tyle popularne, że z ich znajomością poradzimy sobie prawie w każdym zakątku świata - to oczywiście angielski i hiszpański. Niestety, kursy językowe są bardzo drogie, rocznie to wydatek kilku tysięcy, poza tym zajmują czas, bardzo dużo czasu. Teraz jest jednak o wiele lepszy, wygodniejszy i w porównaniu do metod tradycyjnych śmiesznie tani sposób! Mówię oczywiście o audiobookach. Dzięki nim możemy się uczyć w samochodzie, jadąc do pracy, jadąc na uczelnię, spacerując, prasując, czy wykonując inne czynności które nie wymagają wielkiego skupienia. Oszczędzamy nie tylko pieniądze, ale i czas! W bogatej ofercie audiobooków znajdziecie na pewno coś dla siebie, są tu materiały zarówno dla początkujących jak i dla bardziej zaawansowanych.

Konwersacje dla początkujących to kurs przeznaczony dla osób zaczynających naukę, jak również tych, którzy chcą poprawić umiejętność mówienia i rozumienia ze słuchu.

Język angielski - w podróży to trochę droższa pozycja, przeznaczona dla osób średnio zaawansowanych. Kurs zawiera ponad 20 lekcji prezentujących różnorodne materiały związane m.in. z planowaniem wakacji, rezerwacją noclegów, podróżowaniem samolotem, pociągiem i samochodem.

Godny uwagi jest również pakiet Angielski dla początkujących zawierający "Słownictwo i podstawy gramatyki" + "1000 słów i zwrotów w podróży" + "1000 słów i zwrotów w pracy"

Dla osób chcących zacząć swoją przygodę z językiem hiszpańskim i przygotować się do podróży do jednego z ciekawych hiszpańskojęzycznych krajów najlepszy będzie Hiszpański - Kurs podstawowy. Obejmuje 11 lekcji - aż 90 minut nagrań - uczących 1000 najbardziej potrzebnych słów i zwrotów.

Rano robię jeszcze zdjęcie upatrzonego plakatu wyborczego, moją uwagę zwracają obrazki na dole, nie wiem czy się dobrze domyślam, ale wygląda mi to jak agitacja dla niepiśmiennych poprzez pismo obrazkowe... tylko co ma znaczyć ta przekreślona miotła? Postulat wyborczy żeby kobiety przestały zamiatać? Jeśli ktoś wie to proszę o wyjaśnienie:).

W każdym razie po śniadaniu równie niesmacznym jak wczorajszy obiad i kolacja wypływamy z powrotem żegnani przez przerzedzony komitet pożegnalny.

O 20-tej ma po nas przyjechać taksówka która zabierze nas na autobus do Cusco, mamy czasu tylko tyle żeby się przepakować i coś zjeść... Przez ostatnie dwa dni nie jadłem zbyt syto, więc widok pizzy ucieszył mnie szczególnie. Mało tego pizza bardzo mi smakowała, nic dziwnego, pani najpierw starannie rozgrzała piec opalany drewnem, później włożyła do niego na chwilę ciasto żeby wyrosło, następnie je uformowała i wrzuciła razem z dodatkami do ostatecznego wypieku...

Noc spędzamy w autobusie, który jedzie jak szalony ścinając zakręty i nie nadużywając hamulca, za to nie szczędząc gazu... autobusy dla turystów jeżdżą po ciemku żeby śpiący gringos się specjalnie nie stresowali... nawet jak się któryś obudzi woli szybko zasnąć niż patrzyć śmierci w oczy... Buenas noches.