zapraszamy do współpracy
Zapraszamy do współpracy
Podróże małe i duże > Nepal – przewodnik

W stronę Tsergo Ri

Tsergo RiKiedy we wnętrzu naszego skromnego pokoiku zaczyna rozchodzić się sygnał budzika, dawno już nie śpimy. Od dłuższego czasu podnieceni wiercimy się w śpiworach i przez szybę niezbyt szczelnego okna hoteliku Monastery podziwiamy kolejną urokliwą, październikową, himalajską noc - czarną, ale niezwykle gwieździstą. Z lekkim oporem podnosimy z łóżek nasze sfatygowane ostatnimi dniami ciała i przy światłach czołówek pośpiesznie zamieniamy puchową osłonę na kilka warstw ciepłej odzieży. Na zewnątrz bezgraniczna cisza i całkiem spory mróz. Zgrabiałymi z zimna dłońmi sprawdzamy przezornie stan plecaków, a następnie długo wsłuchujemy się w milczenie gór. Otwarte na oścież receptory miło łechce wszechobecny tu feromon przygody.

Autostrada do DhuncheAutostrada do DhuncheKrajobrazy Doliny LangtangWioska Langtang z Tsergo Ri w tleBiałe ściany Doliny Langtang

To już prawie tydzień odkąd jeepem pokonaliśmy męczącą drogę z Kathmandu do Dhunche, by rozpocząć nasz długo wyczekiwany trekking w położonej na północ od nepalskiej stolicy, bezpośrednio graniczącej z Tybetem, przepięknej Dolinie Langtang. Za nami kilka obfitych porcji wrażeń. Noclegi kolejno w Thulo Bharkhu, Thulo Shyaphru, Lama Hotel, ślicznie położonej osadzie Langtang i wreszcie w ulokowanej na prawie czterech kilometrach wysokości wiosce Kyanjin Gompa - ostatnim w okolicy ludzkim przyczółku, który już dwie doby dobrze nam służy jako baza wypadowa w wyższe partie gór. Wiele godzin spędzonych na zasobnym w naturalne piękno szlaku. Pierwsze kryzysy i słabości, pierwsze chorobowe dolegliwości i, co ważniejsze, pierwsze wygrane z nimi bitwy. Kilka dni o smaku czystej, nieskalanej nieautentycznością radości. Czas na ciąg dalszy emocji. Kierunek: Tsergo Ri (4984 m n.p.m.) - najwyższy w pobliżu wolny od opłat trekkingowy szczyt.

Hotelik MonasteryKyanjin GompaGangchenpoKrowojakKyanjin GompaSkalne ściany Doliny Langtang

Kwadrans przed szóstą opuszczamy podwórze naszego samotnego, położonego kilkadziesiąt metrów od serca wioski hoteliku. Latarki nie są już potrzebne. Na wschodzie Uszas – łaskawa bogini jutrzenki, coraz śmielej podnosi ciemne zasłony i między białe ściany wlewa się gęsty strumień jasności. Jest bardzo pogodnie, ale dość zimno. Pod nogami mocno trzeszczy zmrożony nocą grunt. Mijając zanurzone jeszcze ciągle w głębokim śnie domostwa oraz stado skubiących lodowatą trawę, zupełnie nieczułych na chłód jaków, z zadowoleniem podziwiamy dolinę. Za naszymi plecami Langtang Lirung (7227 m n.p.m.) - w promieniach wschodzącego słońca tli się jak pochodnia, po lewej oba wierzchołki Kyanjin Ri (4773 i 4600 m n.p.m.), z których wczoraj w ramach aklimatyzacji podziwialiśmy okolicę, po prawej masyw Ganja La Himal – wygodnie wyłożona w miękkiej pierzynie porannego światła Naya Kanga (5857 m n.p.m.) wydaje się bliska, gościnna i przyjazna. Zaraz za progiem wioski swój czar zaczyna roztaczać przepiękne, wysrebrzone blaskiem budzącego się dnia rozlewisko rzeki Langtang. Niezwykła aluwialna formacja. Liczne języki wodne żwawo liżące płaskie i szerokie w tym miejscu, piaszczysto-kamieniste dno doliny długo hipnotyzują nasz wzrok.

HimalajeLodowiecCzoło lodowcaHimalajskie krajobrazyUrwisko

Kilkaset metrów na wschód od Kyanjin Gompy zostawiamy główny szlak. Bez trudu odnajdujemy miejsce, w którym swój początek ma najpopularniejsza spośród kilku prowadzących na wierzchołek Tsergo Ri dróg. Wzrokiem dokładnie badamy teren. Wąska, ale wyraźna ścieżka od samego początku pnie się stromo i równym ściegiem przeszywa niemal całą górę, by zniknąć nam z oczu za zachodnim zboczem dopiero w pobliżu szczytu. Jest lepiej niż sądziliśmy. Z orientacją nie będzie najmniejszych problemów. Zadowoleni z takiego obrotu sprawy, nucąc pod nosem jakieś buddyjskie mantry puszczamy się przed siebie.

Wyższy wierzcholek Kyanjin RiNiższy wierzcholek Kyanjin RiAklimatyzacja na Kyanjin RiKyanjin GompaDolina Langtang

Po kilku kwadransach niezbyt wymagającej wspinaczki docieramy do miejsca oznaczonego na mapie jako Tcharchepisa. Po środku niewielkiego wypłaszczenia straszy kilka kamiennych, wyraźnie rozpadających się szałasów. Chyba od dawna nie służą już żadnemu z okolicznych pasterzy jaków, nie ma wątpliwości za to, że przy gorszej pogodzie mogą stanowić dogodne schronienie dla turystów. Zrzucamy plecaki. Pora na śniadanie, na które zabrakło czasu zagonionym rankiem. Tutaj warunki na kilkuminutowy postój i spokojny posiłek wydają się idealne. Widoki przepiękne, a do tego coraz przychylniejsza aura. Niemal bezwietrznie. Wreszcie możemy się rozebrać – troskliwe słońce kładzie nam na przemarzniętej skórze kolejne bandaże ciepła. Przyjemnie.

Himalaje o porankuHimalaje o porankuKonik z Gangchenpo w tleRozlewisko LangtangRozlewisko LangtangRozlewisko LangtangDno doliny

Posileni kilkoma kawałkami placka czapati i kokosowym ciastkiem kontynuujemy wyraźnie już trudniejszą wspinaczkę. Dwie trzecie dystansu dzielącego Tcharchepisę i Tsergo Ri, mimo sporego nachylenia, pokonujemy wyjątkowo sprawnie, ale ostatnie kilkaset metrów do szczytu zdaje się ciągnąć w nieskończoność. Rosnącemu znużeniu staramy się zaradzić metodę trzydziestu kroków. Głośno liczymy ruchy obolałych kończyn na niepewnym, ośnieżonym zboczu. Jeden, dwa, trzy... trzydzieści i przerwa na oddech. Mimo, że tutaj każde spojrzenie jest nagrodą, zmęczeni prawie nie podnosimy wzroku. Jeden, dwa, trzy... trzydzieści i przerwa. Kolejne serie kroków. Oślepionym słońcem okiem staramy się zmierzyć pozostały dystans. Jeszcze sporo. I choć coraz bardziej doskwiera nam wysokość, nie dajemy się zniechęcić. Nic, że trochę boli głowa, pali skóra, z napięcia krzyczą mięśnie. Poniekąd po to tu właśnie jesteśmy. Wiemy, że ta odrobina cierpienia ożywi nas, oczyści i uświęci.

HimalajeW drodzeOkolice TharchepisaHimalajska widokówkaNa szlakuHimalajskie połoniny
Poniżej wierzchołka Tsergo RiPrzestrzenie LangtangHimalajskie gołoborzaKinshung i Yansa TsenjiWidok z Tsergo RiHimalaje w chmurach

Na szczodrze przyozdobionym modlitewnymi chorągiewkami wierzchołku meldujemy się w końcu przed dziesiątą. Musi minąć kilka chwil nim po przedszczytowych mękach w pełni odzyskamy przytomność. Nie jesteśmy sami, ale to oczywiście żadna tragedia. Na tak rozłożystej kopule obecność kilku osób na pewno nie jest w stanie nam niczego odebrać. Wspólnie z wszystkimi zasiadamy przy suto zastawionym stole Tsergo Ri i rozpoczynamy ekstatyczną ucztę. Jest z czego wybierać. Przed nami budzące pokorę Langtang Lirung i Kinshung (6781 m n.p.m.), spływające z ich zboczy lodowce, masywne wierzchołki Shalbachum (6707 m n.p.m.) i Yansa Tsenji (6567 m n.p.m.), śnieżna bryła Pemthang (6865 m n.p.m.), strzeliste filary Langshisa Ri (6560 m n.p.m.) i Dorje Lakpa (6966 m n.p.m.), zawieszona między Ponggen Dopku (5928 m n.p.m.) i Naya Kangą (5857 m n.p.m.) przełęcz Ganja La (5122 m n.p.m.), biała ściana Gangchenpo (6378 m n.p.m.) i wiele, wiele innych atrakcji. Dziesiątki lodowo-skalnych formacji a między nimi niebywały koncert przestrzeni. Zachwyceni nieruchomiejemy na niemal godzinę.

Poniżej wierzchołka Tsergo RiLangtang Lirung i KinshugRejon trekkingowego Yala PeakKinshungLangtang Lirung i Kinshung

Langtang LirungWspaniała pogoda nie opuszcza nas ani na moment. W gęstych strugach słońca dzielimy się ze sobą skromnym posiłkiem i olbrzymią radością z osiągnięcia szczytu. To póki co nasz rekord wysokości. Rzecz jasna takim wynikiem nie zaimponujemy światu, ale to akurat nie wydaje się istotne. Całe szczęście naszym przewodnikiem nie jest duch współzawodnictwa. Tsergo Ri miało być wydarzeniem cennym dla nas, na nikim więcej wrażenia robić nie musi. To przecież nie zawody. Nie o sportowy rezultat gra się tu toczy, lecz o egzystencję. O głębsze życie, pełne wrażeń, poruszeń i barw. Jeśli w górach zdarza nam się w którymś momencie z kimkolwiek rywalizować, to tylko z samymi sobą. Z każdą z wypaczonych swoich wersji, z kolejnymi swoimi odbiciami absurdalnie zdeformowanymi przez krzywe zwierciadła codzienności. Góra, choćby nie wiem jak wysoka, od dawna nie jest w naszej filozofii po prostu przeszkodą, ani tym bardziej celem ostatecznym, lecz raczej przygodą i jedną z dróg wiodących ku pełni. Najwyżej nie znaczy wcale najgłębiej. Ważniejszym wydaje się nam gęsto porośnięty wrażeniami szlak i fakt, że z wysokości wyciszona świadomość może wszystko ujmować celniej. Z dala od fałszerstw powszedniego pejzażu nie umyka jej uwadze żaden życiodajny ślad. W tym tkwi esencja. Kiedy więc teraz, w sercu Langtang, z wierzchołka Tsergo Ri pożądliwie zerkamy na boskie ciało Gangchenpo, wcale nie chodzi o to, by tę, bez dwóch zdań, najpiękniejszą w okolicy górę za wszelką cenę w przyszłości posiąść. Chcielibyśmy tylko kiedyś, któregoś ranka, gdzieś tam wysoko, sześć tysięcy metrów nad codziennością, zbudzić się na zboczu jej śnieżnobiałej, plisowanej sukni i poczuć jak nam poranne słońce powoli topi na włosach sople. Za te uczucia i emocje bylibyśmy w stanie oddać naprawdę dużo.

GangchenpoLangtang Lirung z Tsergo RiMan on the hillWoman on the hillPonggen Dopku z Tsergo RiLangshisa Ri i Dorje Lakpa

Langshisa RiNajtrudniejsza w górskich aktywnościach jest zwykle droga powrotna. To wcale nie wynik zmęczenia. Dużo gorsze od niego jest towarzyszące człowiekowi poczucie końca czegoś ważnego i budząca strach świadomość, jak łatwo zmarnotrawić świeżo zaczerpniętą u góry moc. Na dole w końcu same niebezpieczeństwa: szarość, rutyna, społeczne maski, role i kalki, jałowe kontakty, zawodowa nierzeczywistość oraz cały zestaw autodestrukcyjnych skłonności do przerabiania trzeźwego życia w bezpieczny, stabilny i przyjemny sen. Od dawna nie mamy wątpliwości, że to nie góry, jak zwykło się sądzić, są dla człowieka niebezpieczne lecz niziny. To człowiek w swojej przyziemnej i płaskiej codzienności jest dla siebie największym zagrożeniem.

Dolina LangtangWidok z Tsergo RiWielka przestrzeńGanja LaPemthangLangtang Lirung i Kinshung z Tsergo Ri

Na szczęście tym razem zostawiając za plecami szczyt nie musimy się niczego bać. Jesteśmy spokojni, bo zanim opuścimy góry, minie jeszcze kawał czasu. Tsergo Ri było tylko etapem. Najwyższym na naszej tegorocznej trasie, ale na pewno nie jedynym tak wyraźnym. Schodząc zatem niespiesznie do bazy w Kyanjin Gompa mamy rzadką okazję, by w stu procentach oddać się beztroskim myślom o kolacji i wygodnym łóżku. Na tym również, jak już ktoś kiedyś trafnie zauważył, polega niezwykłość górskiej tułaczki. Nadaje wartość rzeczom tak błahym jak jedzenie, picie i sen.

Langtang LirungWidok z Tsergo RiPowrótNa Tsergo RiFreedomWyzwanie

Kyanjin Gompa wita zmęczonych tułaczy odgłosem bawiących się radośnie dzieci i szczerymi uśmiechami starszych mieszkańców. Niemal od razu wdziera się w nozdrza wszechobecny w wiosce zapach suszącego się na rozgrzanych słońcem kamieniach jaczego łajna. Wydaje się przyjemny i miły. Nie ma wątpliwości, że chociaż jeszcze niedawno lekko nas drażnił, za kilka tygodni będzie nam go brakowało. Do tego stopnia splótł się z niezmiennie tu pozytywną wibracją. Łatwo pokonujemy ostatnie, niewielkie podejście do hoteliku Monastery i serdecznie witamy się z współtowarzyszką Mają, która w wygodnym łóżku odpoczywa po trudach ostatnich dni. Niedługo z dalekiego spaceru dnem doliny do Langshisa Kharki wrócą Dorota i Witek - reszta naszej tegorocznej ekipy, a także Maksym i Natałka - świeżo poznani Ukraińcy. Wieczorną porą zasiądziemy wspólnie przy obfitym posiłku by, jak na przyjaciół przystało, podzielić się wrażeniami, radością i sobą.

JakiPonggen DopkuHimalajeGangchenpoZachód słońca w Himalajach
W towarzystwie na Tsergo Ri wspinał się Jakub Depowski.
Najpopularniejsze Podróże małe i dużeAlbania, najczęściej zadawane pytania – przewodnikKsamil / Εξαμίλια (Albania) – Raj na ziemi – przewodnikKłodzko i Kotlina KłodzkaPalenica Białczańska – Wodogrzmoty Mickiewicza – Morskie Oko (Tatry) – przewodnikWisła Czarne – Kaskady Rodła – Barania Góra – Przysłop – Wisła Czarne (Beskid Śląski) – przewodnik
Najwyżej oceniane Podróże małe i dużeKrzywy zaolziański Kościół św. Piotra z Alkantary, Karwina (Czechy)Palenica Białczańska – Morskie Oko – Szpiglasowy Wierch – Dolina Pięciu Stawów Polskich – przewodnik (Tatry)Łysa Góra (Góry Świętokrzyskie)Karnawał w OsloŚwiątynia Lotosu (Delhi)
PrzewodnikiAlbaniaNepalPolskaRumunia
Najpopularniejsze zdjęcie w dzialePlaża w Ksamil (Albania)Najwyżej oceniane:Katmandu / Kathmandu (Nepal)
Oceń zamieszczony obok artykuł.(Uwaga! Warto wcześniej się zalogować ponieważ głosy zarejestrowanych czytelników mają większą wagę.)
Login (jak do forum): Hasło (jak do forum): zapamiętaj mnie
Minister kazał, więc uprzejmie informujemy, że nasze strony wykorzystują pliki cookies (ciasteczka) i inne dziwne technologie m.in. w celach statystycznych. Jeśli Ci to przeszkadza, możesz je zablokować, zmieniając ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w artykule: Pliki cookies (ciasteczka) i podobne technologie.