Zapraszamy do współpracy
Muzycznie - czyli co nam w duszy gra

Umarł król, niech żyje król!

Król umarł, poddani w strumieniach łez oddają mu ostatni hołd, a spece od marketingu zacierają tłuste rączki z uciechą. Michael Jackson umarł jako rozpadający się, molestujący dzieci gwiazdor, którego kariera dobiegła końca. A narodzi się po śmierci ponownie – jako gloryfikowany, od zawsze kochany i doceniany ulubieniec bulwarówek. Król panuje, lecz nie rządzi. I, niestety, nie może się bronić.

Z ludzkiej śmierci można zrobić produkt. Lub całą kampanię – tak, jak ze śmierci Papieża. Były niegdyś w prasie zdjęcia zmiażdżonej limuzyny, w której zginęła księżna Diana. Byli fotoreporterzy na pogrzebie Heatha Ledgera – a pogrążeni w żałobie krewni i odziana w zwiewną białą sukienkę eks-partnerka opłakiwali zmarłego w błysku fleszy, udzielając naprędce wywiadów. Był też „prywatny” pogrzeb aktora [Heath Ledger’s private funeral]: na plaży, wśród promieni zachodzącego słońca roześmiani żałobnicy taplali się w morzu i żegnali Heatha tak, jak tego pragnął. Zdjęcia można pooglądać w Internecie.

Teraz mamy zapłakaną Madonnę, zdruzgotaną Liz Taylor i, nie wiadomo z jakiej racji, Aleksandra Kwaśniewskiego, który opowiada prasie, jakim to wrażliwym człowiekiem był Michael Jackson. Mamy też ostatnie zdjęcie Króla – nieprzytomnego, na noszach, z przytwierdzonym do twarzy aparatem tlenowym. Fotografię opublikował heroicznie jeden z amerykańskich portali internetowych [zapewne w celu uczczenia pamięci zmarłego].

Na polskim portalu informacyjnym, w zakładce Gorące tematy, czytam: Wybierasz się na spotkanie pożegnalne Michaela Jacksona? Wyślij nam zdjęcia!

Stacja muzyczna Viva przerywa co chwil kilka program, by wyemitować w eter orędzie: Nigdy Cię nie zapomnimy. Na gadu-gadu wrze, opisy sklecone z wirtuozerią:

Albowiem szit majkela był w porównaniu z dzisiejszym całkiem zjadliwy.

Ojej, to teraz mali chłopcy będą czuć się niedopchnięci.

Bauahahahha rozjebałem sobie łuk brwiowy drzwiami od pokoju!!! Bhuahahaa

A Michael rośnie w oczach i na prompterach prezenterów telewizyjnych, którzy prześcigają się w ubolewaniu nad tak wielką stratą. O Farrah Fawcett jakoś podejrzanie cicho. Ale i tak przejdzie do historii – na Wikipedii czytam jej notkę biograficzną: Zmarła tego samego dnia co Michael Jackson.

A jutro, może pojutrze lub za tydzień, będą pamiętać o Michaelu tylko jego prawdziwi wielbiciele. Nie ci, którzy tańczyli przed kamerami, śpiewając „Billie Jean” i uśmiechając się uroczo do widzów. Może wystawią Michaelowi pomnik. Trwalszy niż ze spiżu. Albo wbudują w chodnik tablicę pamiątkową, po której deptać będą przechodnie. Tak jak deptają tablicę Zbyszka Cybulskiego – na trzecim peronie wrocławskiego dworca, z którego wyruszył „w swoją ostatnią podróż”, a z którego ja odjeżdżam co tydzień do domu na weekend.

Umarł król, niech żyje król. Dopóki nie umrze kolejny.

Najpopularniejsze Muzycznie - czyli co nam w duszy graRawa Leśniczówka Blues, czyli FREE LIVE MUSICGod's Property w Chrzcicielu, Tychy, 26 kwietnia 2008Renata Przemyk Akustik Trio w Miejskim Centrum Kultury w TychachLeśna Rawa Anno Domini 2009Ósmy Koncert Świąteczny, Leśniczówka 2009
Najwyżej oceniane Muzycznie - czyli co nam w duszy graCzekoladowy Piknik Bluesowy w TychachCiule - czyli cza się uczyć inkszych jynzykówLOS (Les) TRABANTOS i senSorry w JazzowejRelacja z koncertu Czupiej Trachy, czyli prywatna historia jednej gitary i dwóch gitarzystówPrezentacja dorobku artystycznego MDK1 sezon 2009/2010
Najpopularniejsze zdjęcie w dzialeGod's PropertyMartyna Jakubowicz z zespołemMini Paka MłodszaJane's Addiction - Ritual de lo HabitualMichał GiercuszkiewiczNajwyżej oceniane:Publika
Oceń zamieszczony obok artykuł.(Uwaga! Warto wcześniej się zalogować ponieważ głosy zarejestrowanych czytelników mają większą wagę.)
Login (jak do forum): Hasło (jak do forum): zapamiętaj mnie