Nad ranem dojechaliśmy do Uyuni, tutaj mieliśmy trochę ponad godzinę czasu na zjedzenie śniadania i uzupełnienie braków w zaopatrzeniu:). Następnie załadowaliśmy się do jeepa i ruszyliśmy w drogę.

Pierwszy przystanek mieliśmy właściwie zaraz za Uyuni, na starym cmentarzysku parowozów, bardzo ciekawe miejsce, zwłaszcza do fotografowania:).

Na wyspie nasza kucharka przyrządza nam jadalny obiad... niestety już nie tak smaczny jak np. te na Pampie. Cały dzień jedziemy przez Salar, powoli krajobraz trochę się zmienia i dojeżdżamy do miejsca spoczynku... W zupie którą jem na kolacje jest bardzo długi włos naszej bezzębnej kucharki-Indianki, ale może nie będę się o tym rozpisywać:). Buenas Noches!

Rano mamy problemy techniczne, Robak zgłasza się na ochotnika do pompowania koła, zaraz później wyruszamy w dalszą drogę! Co jakiś czas zatrzymujemy się żeby podziwiać widoki i pobawić się z naszymi Amerykankami:).

Jedziemy, a krajobraz po prostu zapiera dech w piersiach... na Salarze zrobiłem chyba najwięcej zdjęć, po prostu nie mogłem się powstrzymać!

Jak już pisałem Salar de Uyuni leży dość wysoko, a to ma swoje konsekwencje nie tylko w postaci rozrzedzonego powietrza. Otóż wszyscy pewnie dobrze znacie sformułowane przez Newtona prawo grawitacji: siła grawitacji działająca między dwoma ciałami jest wprost proporcjonalna do iloczynu mas oddziaływujących ciał i odwrotnie proporcjonalna do kwadratu odległości między ich środkami. Z tego wynika, że im dalej od środka ziemi, tym mniejsza grawitacja, jesteśmy wyżej, a więc również dalej od środka ziemi, dzięki czemu zyskujemy nadzwyczajne zdolności, co widać na zamieszczonych obok zdjęciach. Podskakujemy wyżej niż zwykle, a Robak jest nawet w stanie podnieść olbrzymi kamień i nim rzucić! Oczywiście nie stał się nagle siłaczem, po prostu kamień na tej wysokości jest lżejszy:). Fajna zabawa...

Jedziemy dalej i docieramy do bajecznie wyglądającego niesamowicie niebieskiego jeziora, po którym przechadzają się majestatycznie flamingi...

Co w nieoczekiwany sposób daje mi pretekst do poruszenia kwestii politycznej:). Otóż nie wiem czy wiecie, ale związki homoseksualne wśród tych ptaków nie są rzadkością, zresztą do tej pory homoseksualne zachowania zanotowano u 1500 gatunków zwierząt! Jak widać homoseksualizm nie jest wcale niezgodny z naturą, jak twierdzą fanatycy religijni, czy faszyści, wręcz przeciwnie, jest całkowicie naturalny! Naukowcy ustalili, że np. 10% par pingwinów to pary homoseksualne! Jeśli chodzi o ludzi, to od początku naszego istnienia homoseksualistami jest 3-5% mężczyzn i 2-3% kobiet, bzdurą jest więc też spopularyzowane ostatnio przez naszego pożal się Boże ministra Giertycha określenie: propaganda homoseksualna! Gdyby do homoseksualizmu można było kogokolwiek zachęcić to powinniśmy zaobserwować brak homoseksualizmu w krajach totalitarnych w których homoseksualizm był często surowo karany, oraz nasilenie tego zjawiska w krajach liberalnych! Tymczasem w obu przypadkach odsetek homoseksualistów jest podobny! Homoseksualizmem nie można się zarazić!

Mam nadzieję, że Giertych się o wszystkim nie dowie, bo na bank usunie z ogrodów zoologicznych wszystkie zwierzęta które propagują homoseksualizm!:) Oczywiście żartuje, bo jak można traktować serio ludzi, którzy doszukują się zachęty do homoseksualizmu nawet w bajce o Teletubisiach! Idąc tym tropem należałoby też zbadać smurfy, Żwirka i Muchomorka, że nie wspomnę o Śnieżce i siedmiu krasnoludkach! Zostałby tylko Rumcajs, który miał żonę, syna i strzelbę którą zwalczał układ czyli księcia i księżną:).

Pomimo wizyty u flamingów nasza orientacja seksualna pozostała bez zmian:), dalej wolimy się przytulać do amerykanek niż do siebie. Jedziemy dalej na południe, co jakiś czas zatrzymując się na podziwianie niesamowitych widoków... zresztą zobaczcie sami:).

Obok możecie zobaczyć Kamienne Drzewo, a poniżej jak bardzo skurzony był nasz jeep.