zapraszamy do współpracy
Zapraszamy do współpracy
Recenzje > O filmach piórem bibliofila

Za jakie grzechy, dobry Boże?

„Za jakie grzechy, dobry Boże?” mówi we francuskiej komedii z 2014 roku, znalezionej znowu w Sieci Kin Studyjnych i Lokalnych, Philippe de Chauverona, nie tylko bohater grany przez Christiana Claviera, ale także cała rzesza jego adwersarzy.

Claviera znamy oczywiście z trzech znakomitych (przynajmniej dwie można tak określić) komedii „Goście, goście”, w których wbrew powszechnej opinii, można znaleźć sporo odniesień społeczno-obyczajowych mimo szaleństwa czasami niezbyt wyszukanych dowcipów słownych i sytuacyjnych. W owych filmach Clavier był nieco w cieniu Jeana Reno, ale wielokrotnie przykuwał uwagę i wychodził na pierwszy plan. Cóż, dawał z siebie wszystko. W „Za jakie grzechy…” jest już niepodważalnym królem ekranu. Jest wszystkimi braćmi Marx i Louisem de Funesem w jednym. Na poły poważny, na poły rozbrajający, nierzadko wzruszający, bywając także irytującym.

„Za jakie grzechy, dobry Boże?” pyta Clavier – Claude Verneuil, obrzydliwy rasista, katolik, notariusz, przedstawiciel klasy średniej wyższej, mówiący o sobie, że jest de gaullistą i tradycjonalistą, aczkolwiek z ciężkim sercem, próbą okiełznania nerwów i omdleniach małżonki wydaje trzy córki za niekatolików, Francuzów, ale potomków emigrantów: Chińczyka, Żyda i Muzułmanina. Wychodzi na to, że jednak serce ma wielkie i liberalne, jednak nie chce się do tego przyznać i przyjęta od lat, prawdopodobnie nałożona w dzieciństwie i mocno przytwierdzona do twarzy przez środowisko, maska kieruje jego stosunkiem do zięciów.

Za jakie grzechy, dobry Boże?Obrazków z obiadów, spotkań jest mnóstwo. Humor złośliwy, pełen ironii, nawet szyderstwa zmusza i do śmiechu, i do pewnego zastanowienia się nad kondycją ludzką, szczególnie w stosunkach rodzinnych. Żeby nie było tylko na Vernuiela, to oczywiście zięciowie także nie są barankami. Wprawdzie Żyd i Muzułmanin nazywają Chińczyka lizodupem, ale i między sobą walczą nawet na pięści, zrywają kontakty, nie pomagają sobie w sprawach ekonomiczno-prawno-finansowych. Pierwszy wnuk w tej wielokulturowej rodzinie przychodzi na świat w obrządku niekatolickim. Finał tego zdarzenia jest nadzwyczajny. Poniekąd ma wyraz kary za brak tolerancji ze strony dziadków.

To nic wszakże w porównaniu do drugiej części filmu, gdy za mąż zamierza wyjść czwarta córka konserwatysty. Wybraniec okazuje się katolikiem, zgodnie z marzeniem rodziców, ale… nie tego samego koloru skóry, a jego rodzina mieszka na innym kontynencie. Swat zaś, wychodzi na to, że jest godnym przeciwnikiem Verneuila, rasistą nienawidzącym białych i wszystkiego co europejskie. „Za jakie grzechy, dobry Boże?” zaczynają biadolić wszyscy…

Jerzy Lengauer
Najpopularniejsze Recenzje„Biały kruk” – Andrzej Stasiuk„Pachnidło” w interpretacji Tomasza Traczyńskiego„Mistycy i narkomani” – Wojciech „Tarzan” Michalewski „Antologia poezji hippisów” - świat, którego już nie ma„Moje drzewko pomarańczowe”, czyli lekcja czułości
Najwyżej oceniane Recenzje„Wiersze II” – Tadeusz Żurawek„Zegar szronu i inne wiersze” – Joachim Sartorius„Dziewczyna o sarnich oczach” – Ryszard Mierzejewski„Z jesienią pod rękę” – Grażyna Wójcik„Wielkie pranie mózgów. Rzecz o polskich mediach” – Piotr Szumlewicz
PrzewodnikiAlbaniaNepalPolskaRumunia
Najpopularniejsze zdjęcie w dzialeDwudziesta Żona – Indu SundaresanNajwyżej oceniane:Moje manowce - Dorota Górczyńska-Bacik
Oceń zamieszczony obok artykuł.(Uwaga! Warto wcześniej się zalogować ponieważ głosy zarejestrowanych czytelników mają większą wagę.)
Login (jak do forum): Hasło (jak do forum): zapamiętaj mnie
Minister kazał, więc uprzejmie informujemy, że nasze strony wykorzystują pliki cookies (ciasteczka) i inne dziwne technologie m.in. w celach statystycznych. Jeśli Ci to przeszkadza, możesz je zablokować, zmieniając ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w artykule: Pliki cookies (ciasteczka) i podobne technologie.