Amerykańska dziennikarka z dwudziestoletnim stażem wciela się w osobę nisko opłacanego pracownika. Dlatego też musi niejako zerwać z dotychczasowym życiem uczestnika klasy średniej. Wyprowadza się domu, kupuje kilka "wygodnych" ciuchów, zabiera ze sobą kilkadziesiąt dolarów i wyjeżdża w nieznane. Najpierw szuka taniego lokum, potem pracy. Na okres dwóch lat musi także zapomnieć o dotychczasowym życiu, roli zawodowej, terminach, zobowiązaniach, życiu osobistym, rozrywkach, potrzebach.

W czasie licznych przeprowadzek podejmuje się nisko opłacanych zajęć jak np.: kelnerka w barach szybkiej obsługi, pracownik supermarketu, sprzątaczka, pomoc w dziale sortowania odzieży... gdzie stawka 10 dolarów za godzinę stanowi powód do radości. Nawiązuje pierwsze kontakty z pracownikami, czasem nawet zaprzyjaźnia się, ale stara się jednak działać zgodnie z dziennikarską zasadą obiektywizmu, co po dłuższym czasie wydaje się być planem nie do zrealizowania. Jednak w trakcie pracy wielokrotnie dokonuje przewartościowania swoich poglądów i postaw. Zgodnie ze starym przysłowiem: Kiedy wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one.