Recenzje

„Wyszłam z krainy ciszy” – Fiona Bollag

Jak żyć, kiedy nie jesteśmy w stanie słyszeć? Czy głuchota to upośledzenie uniemożliwiające normalny rozwój? Czy głusi nie mają prawa głosu? Odpowiedzi na te pytania znajdziemy w biografii Fiony Bollag.

Wyszłam z krainy ciszy to historia dziewczyny, która urodziła się z wrodzoną głuchotą. Fiona nie wiedziała czym jest muzyka, szum wiatru, dźwięk klaksonu auta. Przez szesnaście lat żyła w dwóch światach: ciszy i dźwięku. Pierwszy był dla niej czymś naturalnym, bezpiecznym i w pełni akceptowalnym. Z kolei w drugim musiała stale walczyć o to, aby nie traktowano jej jak upośledzoną. Bohaterka od najmłodszych lat uczyła się mowy i czytania z ruchu warg, ale miała problemy z poprawnym intonowaniem oraz wymawianiem słów. Dopiero operacja wszczepienia implantu ślimakowego pozwoliła na wychwycenie niuansów językowych, umożliwiła wyrwanie z dźwiękoszczelnej komory i dała jej poczucie przynależności do społeczeństwa. Fiona nie chce zapomnieć o życiu sprzed operacji, bo głuchota nauczyła ją postrzegać świat innymi zmysłami, pozwoliła skupić się na odkrywaniu talentów. Dziewczyna zawsze chciała być słyszana i móc wsłuchiwać się w to, co mówią inni. Dlatego w książce znajdziemy długo skrywane przemyślenia a także wskazówki jak postępować z głuchymi. Bollag podkreśla jak ważne jest dla niesłyszącego wsparcie rodziny i walka o normalne traktowanie. Nie jest to jednak manifest czy poradnik, a subiektywny opis życia osoby borykającej się z brakiem zmysłu.

Wyszłam z krainy ciszyCiekawym pomysłem jest dodatek, w którym znajdziemy pytania i odpowiedzi dotyczące słuchu, zdolności słyszenia różnych dźwięków oraz funkcjonowania implantów. Napisany został w prosty, zrozumiały sposób, więc na pewno zaciekawi osoby głuche, a także ich rodziny.

W redagowaniu książki pomogli Fionie naczelny magazynu Glamour Peter Hommel i pisarka Angela Kueppel. Dzięki nim w utworze znalazły się sytuacje i fakty uważane przez Bollag za zapomniane. Biografia nie wyszła spod pióra pisarki, lecz studentki handlu, nie należy więc doszukiwać się w niej wyjątkowych chwytów czy ciekawych konwencji literackich. Książka opisuje zmagania z głuchotą, a także obrazuje postrzeganie ułomności w społeczeństwie oraz rodzinie Fiony. Daje też nadzieję na to, że każde nieszczęście może przerodzić się w coś dobrego. Nie ma zbyt wielu książek tego typu, polskim czytelnikom znane są jedynie historie życia Heleny Keller czy Petera Heppa. Dlatego tę pozycję warto dołączyć do kanonu lektur o głuchocie i polecić zarówno osobom zainteresowanym tematem jak i tym, którzy chcieliby dowiedzieć się czegoś o tej ułomności.

Iwona Głowacka
PodróżeKulturaMuzykaHistoriaFelietonyPaństwo, polityka, społeczeństwoPowieści i opowiadaniaKącik poezjiRecenzjeWielkie żarcieKomiks
PrzewodnikiAlbaniaNepalPolskaRumunia
Najpopularniejsze Recenzje„Biały kruk” – Andrzej Stasiuk„Pachnidło” w interpretacji Tomasza Traczyńskiego„Mistycy i narkomani” – Wojciech „Tarzan” Michalewski „Antologia poezji hippisów” – świat, którego już nie ma„Moje drzewko pomarańczowe”, czyli lekcja czułości
Najwyżej oceniane Recenzje„21 wierszy miłosnych” – Adrienne Rich – Miłość jako doświadczenie i instytucja„Wielkie pranie mózgów. Rzecz o polskich mediach” – Piotr Szumlewicz„Siddhartha” – Hermann Hesse„Moje drzewko pomarańczowe”, czyli lekcja czułości„Pat Garrett and Billy the Kid” i „Szczęśliwy T-shirt”
Oceń zamieszczony obok artykuł.
Minister kazał, więc uprzejmie informujemy, że nasze strony wykorzystują pliki cookies (ciasteczka) i inne dziwne technologie m.in. w celach statystycznych. Jeśli Ci to przeszkadza, możesz je zablokować, zmieniając ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w artykule: Pliki cookies (ciasteczka) i podobne technologie.