Recenzje

„Koniec jest moim początkiem” - Tiziano Terzani

Koniec jest moim początkiem„W Ameryce byłem raz w domu pewnego fizyka, który dostał Nagrodę Nobla. Zapytałem go: „Jak to zrobiłeś, że jesteś o tyle lepszy od innych? Co robiłeś na studiach, uczyłeś się więcej niż koledzy?” Odpowiedział mi: „Nie, kiedy inni się uczyli, ja w każdy weekend jeździłem wspinać się w górach albo badać dno morza. Tak nauczyłem się rzeczy, które sprawiły, że jestem inny”.

„Koniec jest moim początkiem” Tiziano Terzaniego, to rozmowa autora z synem. Książka wywiad. Terzani wie, że niedługo umrze. Jest z tym faktem pogodzony, czeka na śmierć. Czeka, aż droga życia narysuje pełne koło. Postanowił, że odpowie na wszystkie pytania jakie syn mu zada. Obojętnie jakie. Teraz już nie ma potrzeby udawania kogoś kim się nie jest, budowania pozycji, osobowości.

Terzani mówi o swojej młodości, o tym jak został reporterem, o tym dlaczego wszystkie wojny są do siebie podobne i ta w Iraku go w ogóle nie ciekawi i nie dziwi, o tym, dlaczego fascynował go socjalizm i dlaczego została zawiedziona wiara w zbudowanie lepszego, niekapitalistycznego świata.

Opowiada o życiu reportera w Azji. O tej pięknej, przecudownej Azji, gdzie ludzie są sobie bliżsi. O hodowcach świerszczy i o współczesnych ascetach. O Indiach Gandhiego, uduchowionych nieużywających przemocy. O Chinach Mao, zamkniętych, męczonych. O Japonii, smutnym bogatym kraju, gdzie mimo cudu gospodarczego ludzi nie stać na porządny dom. O Wietnamie, Kambodży, Birmie.

Na koniec próbuje pokazać co jest w życiu najważniejsze, zostawić wskazówki dla młodych. Warto się zapoznać z drogą jego życia, zobaczyć skąd wziął się spokój i optymizm autora tuż przed spodziewaną śmiercią.

Bartłomiej Tomaszek
PodróżeKulturaMuzykaHistoriaFelietonyPaństwo, polityka, społeczeństwoPowieści i opowiadaniaKącik poezjiRecenzjeWielkie żarcieKomiks
PrzewodnikiAlbaniaNepalPolskaRumunia
Najpopularniejsze Recenzje„Biały kruk” – Andrzej Stasiuk„Pachnidło” w interpretacji Tomasza Traczyńskiego„Mistycy i narkomani” – Wojciech „Tarzan” Michalewski „Antologia poezji hippisów” – świat, którego już nie ma„Moje drzewko pomarańczowe”, czyli lekcja czułości
Najwyżej oceniane Recenzje„21 wierszy miłosnych” – Adrienne Rich – Miłość jako doświadczenie i instytucja„Wielkie pranie mózgów. Rzecz o polskich mediach” – Piotr Szumlewicz„Siddhartha” – Hermann Hesse„Moje drzewko pomarańczowe”, czyli lekcja czułości„Pat Garrett and Billy the Kid” i „Szczęśliwy T-shirt”
Oceń zamieszczony obok artykuł.
Minister kazał, więc uprzejmie informujemy, że nasze strony wykorzystują pliki cookies (ciasteczka) i inne dziwne technologie m.in. w celach statystycznych. Jeśli Ci to przeszkadza, możesz je zablokować, zmieniając ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w artykule: Pliki cookies (ciasteczka) i podobne technologie.