Góry Przeklęte (Prokletije) - najwyższe pasmo Gór Dynarskich położone na granicy albańsko-czarnogórskiej oraz w Kosowie. Większa część z najwyższym szczytem Maja e Jezercës (2694 m n.p.m.) leży w Albanii.

Nazwa Prokletije oznacza „przeklęte” i wiąże się z budzącym grozę widokiem niedostępnych, skalistych szczytów, na których nawet w lecie połyskują płaty śniegu. Jest to rejon dziki, słabo zaludniony i bardzo rzadko odwiedzany przez turystów. Ale dzięki temu przyroda jest tutaj niemal nienaruszona!

Góry zbudowane są ze skał krystalicznych, piaskowców i łupków. Lokalnie występują też wapienie i dolomity. O ich powstaniu zadecydowała orogeneza alpejska, lecz dzisiejszą rzeźbę zawdzięczają lodowcowi, który wkroczył tu w plejstocenie, pozostawiając po sobie liczne cyrki z jeziorami. Tam, gdzie występują skały wapienne, powstały groty i jaskinie.

Różnorodność typów krajobrazu, flory i fauny zaowocowała powstaniem licznych parków narodowych, m.in.: PN Thethi, PN Valbona (oba w Albanii).

Od strony albańskiej na eksplorację Gór Przeklętych najlepiej wystartować z Thethi - miejscowości leżącej u ich stóp. Do Thethi prowadzi szutrowa droga, praktycznie nieprzejezdna dla samochodów osobowych. Osobówką można dojechać najdalej do Boge. Z Boge do Thethi jest do pokonania ok. 20 km. Można łapać stopa lub pokonać tą odległość skrótem przez góry. Widzieliśmy jeden autobus, ale rozkładu nie było. Widzieliśmy też znak „taxi Szkoder”.

Najlepiej jest liczyć na własny namiot. Buni i Gropeat to doskonały punkt wypadowy na przeklęte szczyty, jest miejsce na rozbicie obozowiska i, co najważniejsze, jest woda. Pewnie kiedyś wybudują tu schronisko. Można też na pewno przespać się u jakiejś rodziny w Thethi, ale stąd jest trochę pedałowania na górę.

W 2009 roku w Theti była właściwie jedna knajpa. Ale w Albanii knajpa może być w każdym domu, tak samo jak każdy tu jest taksówkarzem jeśli zajdzie taka potrzeba. W każdym razie menu było bardzo skromne. Sklepów nie widzieliśmy. Zaczepiały nas dzieciaki i pytały czy chcemy coś kupić, jednak nie wiemy co miały do zaoferowania, bo mieliśmy już prowiant. Najlepiej zaopatrzyć się po drodze w Kopliku.