Powieści i opowiadania

Mrówka

MrówkaŻyło sobie raz mrowisko. Było to w 100 roku, latem. Pomimo tego, że było wtedy bardzo ciepło, to jednak któregoś dnia nagle się bardzo ochłodziło i spadł wyjątkowo zimny śnieg. Niestety prawie wszystkie mrówki zginęły. Tylko jednej z nich udało się przeżyć i o tym, co się później działo, będzie ta opowieść.

Mrówka wyruszyła w drogę, by odnaleźć kogoś, kto zechciałby być jej rodziną. W lesie spotkała olbrzymów. Nazywali się Gabrysia i Stasiek. Okazało się, że są to ludzie. Dla mrówki byli bardzo wielcy i bała się ich strasznie. Kiedy ich zobaczyła, jak najszybciej się schowała, by jej nie zdeptali. Czekała pod liśćmi aż olbrzymy sobie pójdą.

Słońce już zaszło i zrobiło się ciemno. Mrówka była sama i bardzo się bała, a nie miała gdzie się schować. W oddali zobaczyła dwa świecące punkty, które zbliżały się w jej kierunku. Był to wilk. Zauważył mrówkę i już chciał ją połknąć na przekąskę, ale mrówka szybko zorientowała się, co wilk chce zrobić i uciekła do małej dziurki w korzeniach drzewa. Spędziła tam noc, a nad ranem ruszyła dalej.

Przy ścieżce ponownie zauważyła olbrzymów, to znaczy dzieci: Gabrysię i Stasia. Dzieci zauważyły mrówkę, a ponieważ wiedziały, że znajdujące się na polanie mrowisko zginęło pod śniegiem, zabrały mrówkę do swojego domu, by się nią zaopiekować. Mrówka spędziła u dzieci dużo czasu. Gabrysia i Stasiek przyzwyczaili się do małego gościa i któregoś dnia postanowili zapytać, czy nie dołączyłaby ona do ich rodziny.

Mrówka bardzo się ucieszyła i zgodziła. W ten sposób samotne zwierzątko odnalazło swoją nową inną rodzinę i było szczęśliwe.

Dobrusia Cieślak-Powałowska
PodróżeKulturaMuzykaHistoriaFelietonyPaństwo, polityka, społeczeństwoPowieści i opowiadaniaKącik poezjiRecenzjeWielkie żarcieKomiks
PrzewodnikiAlbaniaNepalPolskaRumunia
Najpopularniejsze Powieści i opowiadania3. Gwałt27. Opowiadanie erotyczneNestor – Powieść minionych lat (rozdz. 1-7)1. Seks w pociągu pospiesznym2. Seks w pociągu osobowym
Najwyżej oceniane Powieści i opowiadaniaRozdział II. Opowieść starej GudrunHistoria pewnego zerwaniaEpilogGdzieś w ostatecznej krainie, część 39Rozdział 1. Witajcie koty
Oceń zamieszczony obok artykuł.
Minister kazał, więc uprzejmie informujemy, że nasze strony wykorzystują pliki cookies (ciasteczka) i inne dziwne technologie m.in. w celach statystycznych. Jeśli Ci to przeszkadza, możesz je zablokować, zmieniając ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w artykule: Pliki cookies (ciasteczka) i podobne technologie.