Jeff Buckley – „Grace” (1994) - Muzycznie - czyli co nam w duszy gra

Muzycznie - czyli co nam w duszy gra > Poszukiwania perfekcyjnej Nuty

Jeff Buckley – „Grace” (1994)

Tragiczna śmierć w muzyce rockowej to za przeproszeniem chleb powszedni. Morza alkoholu, kilogramy koksu i innego świństwa, do tego przyzwyczaił nas świat długowłosych gitarzystów i genialnych wokalistów. Jednak przypadek Jeffa Buckley'a jest szczególny, jemu życie odebrała "bluesodajna" rzeka Missisipi. Tragiczna śmierć muzyka wstrząsnęła ówczesnym rynkiem, a jego jedyna wydana za życia płyta "Grace" stała się kultowa.

Przyznam, że na dłuższą metę to dzieło może być męczące, wokaliza, niestrawna i irytująca zwykłego zjadacza muzycznego chleba, odstrasza. Lecz właśnie śpiew Buckely'a to rzecz tutaj najważniejsza. Pełen emocji i uczuć głos muzyka przyprawia o dreszcz na plecach, a kompozycje na długo wpadają w ucho. Stylistyczna różnorodność szeroko pojętej muzyki gitarowej nie pozwala się nudzić, mamy tu wszystko - od gitarowych ścian a'la grunge po delikatne, piękne ballady. Właśnie te wolniejsze numery stanowią o sile przekazu Jeffa.

Kwintesencją jego wrażliwości stał się cover piosenki "Hallelujah" Leonarda Cohena (szersza publika może pamiętać ją z filmu "Shrek") oraz autorski kawałek "Grace", ekspresyjny i łapiący za krtań nie pozwala zapomnieć o szczególnej manierze wokalnej Buckley'a. Kiedy słucha się takich piosenek jak "So Real" czy "Lover, You Should've Come Over" nie sposób dostrzec wpływu, jaki artysta wywarł na kapele takie jak Coldplay i Radiohead. Mimo, że płyta ma już szesnaście lat, wciąż brzmi świeżo i elektryzująco, wprowadzając stan zadumy i wewnętrznego uniesienia.

Do pełni szczęścia potrzeba nam jesiennego wieczoru, szarugi za oknem i otaczającej beznadziei. Introwertyczny charakter tej płyty nie sprzyja długim, gorącym, letnim dniom, ale zapewniam was, że warto zapoznać się z genialnym debiutem Buckley'a i odlecieć.

Tomasz Wolf

Załóż wątek dotyczący tego tekstu na forum

Poszukiwania perfekcyjnej Nuty:

Kings Of Leon – „Only By The Night” (2008/2009)Tesla Boy - „Tesla Boy (EP)” (2009)Paristetris (2009)Jane's Addiction – „Ritual de lo Habitual” (1990)Squarepusher - „Solo Electric Bass 1”Kombinat sznurowadła Mark Lanegan – „Whiskey For The Holy Ghost” (1994)Electric Wire Hustle (09.09.2009)Them Crooked Vultures Atom TM - Liedgut (2009)Tom Waits - Closing Times (1973)Tom Waits - Blue Valentine (1978)Bonobo – „Black Sands” (2010)„Miles Away” – The Last Electro-Acoustic Space Jazz & Percussion Ensemble „Dog House Music” (2006) - Seasick Steve Jeff Buckley – „Grace” (1994)Corrosion Of Conformity - „Deliverance” (1994)The Dead Weather - „Sea Of Cowards” (2010)Fisz Emade - „Heavi Metal” (2008)VooVoo - „Samo VooVoo” (2008)Sa Dingding - „Alive” (2008)Serge Gainsbourg - „Histoire de Melody Nelson” (1971)Radiohead - „The King Of Limbs” (2011)Boris - „Pink” (2005)Michał Jacaszek - „Treny” (2008)Blind Faith - „Blind Faith” (1969)Miles Davis – „Kind of Blue” (1959)John Coltrane – „A Love Supreme” (1965)Queens Of The Stone Age – „Songs For The Deaf” (2002)Różni artyści – „Protected Massive Samples” (2009)Avalanche – „Połączenie” (2006) Forss – „Soulhack” (2003)