Album jest utrzymany w niemalże spokojnym, oszczędnym klimacie. I tak na przykład kompozycja pod znamiennym tytułem Death to everyone w warstwie lirycznej jest próbą zmierzenia się artysty z nieuchronnym, czy też I am drinking again to swego rodzaju oda do nieobecnego/ej (?). Z płyty wyróżnia się energiczny utwór Madeleine–Mary okraszony ciekawymi rozwiązaniami z gitarowym efektem wah-wah w tle. Na szczególną uwagę zasługuje tytułowa kompozycja I see a darkness z repertuaru niekwestionowanego twórcy inteligentnej odmiany country Johny Casha.

Bonniemu zdarza się czasami zwyczajnie fałszować, jednak szybko rehabilituje się śpiewając choćby w kawałku Another Day full of dread i gdyby ktokolwiek umiałby zaśpiewać to lepiej niż on sam, to chyba tylko Anthony Hogarty. Niewątpliwą zaletą płyt Bonnie Prince Billa jest dobra jakość nagrywanych partii poszczególnych instrumentów. Tak więc zapewne miłośnicy dźwięków gitary basowej odnajdą tu mnóstwo powodów by nacieszyć zmysł słuchu.

To jedna z najciekawszych płyt w dorobku artysty, najmniej narzucająca stylistkę countrową, która nie wszystkim może przypaść do gustu.